SSSB. Kinders moenie in die water mors nie. Kersvader.

Ek’t nooit kon dink toe ek Vrydag gecomment het terwyl ek so af gevoel het, dat Steve Saterdag se blog daarmee sou begin nie. En dan wonder my vriendin nog of Steve ooit almal se comments lees! Maar ten minste het “gister” se trane gesorg vir “vandag” se glimlag. Dankie Steve. En dit laat my dink aan iets wat my ma al baie gesê het: moet nooit iets doen om iemand te beïndruk nie, wees net jouself. Want die een keer wat ek toe net sê hoe ek voel en niemand probeer beïndruk nie, word ek aangehaal! Ek hoor al my laaitie: “Party mense leer moeilik en ander – soos my ma – leer nooit”!

Saterdag was ek en my laaitie in die dorp toe die hemel bokant ons oopmaak. Ons het byna weggespoel, was net betyds by die huis. En Saterdagmiddag roep my ma my om te kom kyk wat doen meneertjie:  En vir iemand wat nie hou van vuilword nie, het hy homself lekker bemors!

My laaitie was ongelooflik bang vir Kersvader. Met sy eerste Kersboom by die kerk, kon selfs die geskenk in Kersvader se hand hom nie oortuig om nader te gaan nie. Maar die outjie word groot, het gister sommer langs Kersvader gaan sit!

Ma se grootman

Ek kyk Sondag op ‘n stadium vir my eie laaitie en wonder nou wie se kind is dit. Tot ek toe besef maar dis dan my laaitie wat so groot geword het. Is of hy sommer oornag grootgeword het. En ek het dit nie agtergekom nie. Geen wonder hy wil nie meer hê ek moet hom Blommie noem nie!

Die gelukkigste pop wat ek ken

Ek wens ek was hierdie lappop. Om te dink, hy het ‘n nag in Steve se kleedkamer deurgebring…

Is Maandag, maar…

Dis Hoe Dit Was was absoluut fantasties. Wonderlik. Great. Ek het dit baie geniet en is baie bly dat ek dit gaan kyk het. Is al waaroor ek gister die hele dag gepraat het, dink my ma-hulle is baie bly ek werk weer vandag!

My vriendin-hulle het my Saterdag net na 13:00 gekry en toe is ons deur na Pretoria, het 15:00 voor haar man se broer se huis gestop. Die middag daar gekuier en is 19:00 na die Staatsteater. Die ou se vriendin werk gelukkig net oorkant die Staatsteater en het vir ons haar parkeerkaartjie geleen.

Daar aangekom het ek die plekaanwyser gaan soek om my te beduie hoe om by Suzanne uit te kom. Almal was so vriendelik en behulpsaam, baie dankie! Ek kon Suzanne sien en Renchia se pakkie by haar los en gisteraand het Renchia laat weet dat sy wel haar lappop gekry het. Maar om te dink, ek was so naby aan Steve en tog was hy onbereikbaar ver!

Daarna het ons DHDW gaan kyk en dit het heeltemal te gou opgehou. My vriendin het haar man gebel terwyl ons uitgeloop het en het ons ongeveer 15 minute by die Staatsteater se parkeeringang staan en wag. Gelukkig was daar goeie beligting en daar het nog baie mense rondgesit so ons het heel op ons gemak gevoel.

Waarom het ons land tog so agteruitgegaan. Om te dink, toe ek in die hoërskool was – en dit is nou nie so lank terug nie! – het ons in Sterland se omgewing in die nag rondgeloop. Saterdagaand het ek nie eens op my gemak gevoel om daar deur te ry nie.

Maar vandag is dit Maandag. Blou Maandag. Sommer met die intrapslag by die werk gaan dit chaoties. Maar Saterdagaand sal my nog lank by bly en ‘n glimlag te voorskyn bring!

My opgewondenheid ken geen perke nie

Uiteindelik is ek oppad na Pretoria om DHDW te gaan kyk! Ek kan nie meer wag nie.
Het vir my vriendin Waarmaker gegee om dankie te sê en sover is dit al waarna ons luister!
Die velde langs die pad is pragtig groen, maar reën is beslis nou weer nodig. En die pad is stil, is bly daaroor.
Arme laaitie was na aan trane toe ons ry, maar hy is baie lief vir oupa en ouma so hy sal okey wees.
Weet net nog nie of ons vannag of more donker teruggaan huistoe nie, maar ek’s so dankbaar dat my vriendin-hulle my vat, dat ek regtig nie omgee nie.
Lekker naweek aan almal, sal Maandag almal op datum bring!